โครงการอบรมเชิงปฏิบัติการเรื่อง “การกู้ชีพแก้ผู้สัมผัสวัตถุอันตรายและสารพิษ”
Toxicological and Hazmat Life Support – Asia Pacific Edition 2026 (THLS-AP 2026)
E-Lecture Online ระหว่างวันที่ 1 – 23 เมษายน 2569
Workshop On-site วันที่ 24 เมษายน 2569 เวลา 8.30 - 16.30 น.
รับสมัครจำนวน 50 ท่าน วันนี้ - 25 มีนาคม 2569
หลักการและเหตุผล
วัตถุอันตราย หมายถึง วัตถุที่ทำให้เกิดผลอันไม่พึงประสงค์เมื่อเกิดการปนเปื้อนต่อคนหรือสิ่งแวดล้อม วัตถุอันตรายหมายรวมถึงสารเคมี สารชีวภาพ และสารกัมมันตรังสี ในสังคมปัจจุบัน มีการใช้วัตถุอันตรายต่างๆ ในภาคอุตสาหกรรมและการเกษตรในปริมาณมาก การดำเนินกิจกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับวัตถุอันตราย เช่น การผลิต จัดเก็บ ขนส่ง และนำไปใช้ ทำให้เกิดความเสี่ยงต่อการรั่วไหลและการปนเปื้อนได้เสมอ ดังนั้นแพทย์ พยาบาล และบุคลากรทางแพทย์ฉุกเฉินจึงควรมีความรู้และทักษะที่จะให้การดูแลผู้ประสบเหตุที่เกี่ยวข้องกับวัตถุอันตรายได้อย่างดี ทั้งนี้ในการดูแลผู้ป่วยที่ได้รับการปนเปื้อนวัตถุอันตรายมีข้อพิจารณาพิเศษบางประการที่แพทย์ฉุกเฉินควรตระหนักอันได้แก่
1. การปนเปื้อนวัตถุอันตราย (hazardous material contamination) ผู้ป่วย สิ่งของหรือ สถานที่ ที่ถูกปนเปื้อนมาเป็นความเสี่ยงต่อการแพร่กระจายการปนเปื้อนนั้นทางการสัมผัส ทางกระแสลม หรือกระแสน้ำที่พัดพาสิ่งปนเปื้อน การที่บุคคลหรือสิ่งของที่ถูกปนเปื้อนแพร่กระจายการปนเปื้อนต่อไปยังบุคคล สิ่งของ อาคารสถานที่ ซึ่งอาจทำให้เกิดการเจ็บป่วย ความสูญเสียของอุปกรณ์หรือสถานที่หรือทำให้ต้องเสียเวลาและบุคคลากรในการชำระการปนเปื้อน ดังนั้นจุดประสงค์ที่สำคัญประการหนึ่งของการดูแลผู้ป่วยจากการปนเปื้อนวัตถุอันตราย ได้แก่ การให้การดูแลผู้ป่วยอย่างเหมาะสมและทันท่วงทีและการควบคุมไม่ให้เกิดการปนเปื้อนทุติยภูมิไปยังบุคลากร ผู้ป่วย สิ่งของ และ อุปกรณ์
2. การมีผู้ประสบเหตุและผู้ป่วยจำนวนมากทำให้ต้องมีการจำแนก (triage) ผู้ป่วยอย่างเหมาะสมเพื่อให้การจัดสรรบุคคลากร เวชภัณฑ์ และอุปกรณ์ที่มักมีอย่างจำกัดในระยะฉุกเฉินให้เกิดประโยชน์สูงสุด ข้อพิจารณาพิเศษเหล่านี้ทำให้การดูแลผู้ป่วยจากกรณีอุบัติภัยวัตถุอันตรายมีขั้นตอนที่จำเป็นที่อาจแตกต่างจากเวชปฏิบัติทั่วไปร่วมกับมีการประยุกต์ใช้หลักการทางพิษวิทยาในการดูแลผู้ป่วย
จากสถิติที่เก็บรวบรวมเรื่องรายงานเหตุการณ์ฉุกเฉินและอุบัติภัยสารเคมีโดยกรมควบคุมมลพิษตั้งแต่ปี พ.ศ.2543 ถึง 2554 และสถิติจากศูนย์ความเป็นเลิศแห่งชาติด้านการจัดการสิ่งแวดล้อมและของเสียอันตราย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปี พ.ศ.2551-2555 พบว่าเหตุการณ์วัตถุอันตรายรั่วไหลส่วนใหญ่จะเกิดในโรงงานอุตสาหกรรม โกดังจัดเก็บ ระหว่างการขนส่ง เช่น บนถนนหรือที่ท่าเรือ การลักลอบทิ้งกากวัตถุอันตราย และห้องปฏิบัติการ ในแต่ละเหตุการณ์อาจมีผู้ประสบภัยรายเดียวหรือหลายสิบราย นอกจากนี้สถิติกรณีเหตุการณ์ฉุกเฉินและอุบัติภัยสารเคมีได้มีการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ดังนั้นทางคณะผู้จัดจึงจัดการจัดอบรม “การกู้ชีพแก่ผู้สัมผัสวัตถุอันตรายและสารพิษ” ขึ้นเพื่อเผยแพร่ความรู้และเพิ่มพูนทักษะในการเตรียมพร้อมและการปฏิบัติการในสถานการณ์ดังกล่าว โดยจัดให้มีเนื้อหาที่สอดคล้องกับเหตุการณ์จริงที่พบบ่อยในประเทศไทย ประเทศกำลังพัฒนา และประเทศกลุ่มอุตสาหกรรมใหม่ต่าง
วัตถุประสงค์
1. เพื่อให้ผู้เข้ารับการอบรมสามารถนำความรู้และทักษะที่ได้ไปประยุกต์ใช้ในการดูแลผู้ป่วยจากวัตถุอันตรายและสารพิษ
2. เพื่อให้ผู้เข้ารับการอบรมสามารถนำความรู้และทักษะที่ได้ไปประยุกต์ใช้ในการเตรียมความพร้อมแก่ห้องฉุกเฉินและโรงพยาบาลในการดูแลผู้ป่วยจากวัตถุอันตรายและสารพิษ
เนื้อหาโดยสังเขป
การฝึกปฏิบัติในห้องปฏิบัติการและการสาธิตการปฏิบัติการ โดยจัดการเรียนการสอนเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด มีหลักสูตรตามรายละเอียดดังต่อไปนี้
1. หลักการจัดการผู้ป่วยกรณี เหตุการณ์ฉุกเฉินและอุบัติภัยสารเคมี
2. การฝึกทำหัตถการขณะสวมชุดป้องกันวัตถุอันตราย การฝึกและวางแผนการจัดการเหตุการณ์ฉุกเฉินและอุบัติภัยสารเคมี และการสาธิตการปฏิบัติการชำระล้างการปนเปื้อนเบื้องต้น ณ ที่เกิดเหตุ
3. การดูแลผู้ป่วยจากสารเคมีอันตรายและรังสีที่พบบ่อย อภิปรายกรณีศึกษาผู้ป่วย
กลุ่มเป้าหมาย
แพทย์ พยาบาล เภสัชกรหรือบุคลากรทางการแพทย์อื่นๆ ผู้เกี่ยวข้องกับการดูแลผู้ป่วยพิษวิทยา ทั้งภายในและภายนอกคณะฯ จำนวน 50 ท่าน
** สำหรับแพทย์จะได้รับคะแนน CME 19 credits **